Godine 1837. Jagodinu je zadesila žestoka epidemija kuge, koju su preneli turski nizani. Pod direktnom kontrolom kneza Miloša, i zemunskog doktora Nađa koga je knez doveo, grad je stavljen pod karantin. Postojala je stroga naredba da se ubije svako ko pokuša bekstvo iz grada. Mrtvi su sahranjivani kod starog garnizona preko puta starog "Juhora", i na Vinoračkom brdu na izlazu iz Jagodine, znano kao Čumino groblje. U vreme karantina, ukop je obavljan i kraj zgrada gde su umrli stanovali. Zajedničke rake otkrivene su kod stare "Elektrodistribucije" sa 19 leševa, a kod kamenitog mosta pronađena su 23 skeleta. Najduže se kuga zadržala u selu Dragocvetu.

Godine 1847. u Jagodinu je došao da službuje okružni fizikus jagodinske nahije i prvi predsednik Srpske akademije nauka Josip Pančić. On je doneo naredbu da se pokojnici mogu sahranjivati tek po isteku 24 sata i uz saglasnost lekara. Događalo se da su sahranjivani ljudi koji bi jedno vreme proveli u dubokoj komi. Probudivši se, imali su grdne muke nebi li se lišili neugodnosti, a prestrašen narod ih je posle proglašavao za vampire i klonio ih se.